Van Anuradhapoura naar Trincomalee

De geschiedenis van Sri Lanka begint al 700 jaar voor Christus  een prins uit India, die zich misdragen had werd naar Sri Lanka en gestuurd, in die tijd leefde er alleen wat stammen van de orginele bewoners. In 250 voor Christus bracht een andere prins vanuit india het Boeddhisme naar Sri Lanka.    Een monnik is begonnen om deze verhalen op te schrijven in het Sanskriet, gedurende de eeuwen die volgden is dat door andere monniken voortgezet en is dat een soort Bijbel geworden , Boeddhisme is geen religie maar er filosofie, een levenswijze.

Aradnapoura, een van de belangrijkste historische steden, wordt gezien als de bakermat van het Boeddhisme,. In het centrum staat een heel grote maagdelijk witte massieve Stupa, het middelpunt voor  pelgrims om te bidden. Iedereen is zoveel mogelijk in het wit, behalve natuurlijk die ongelovige Europeanen, allemaal onze schoenen uit en wandelen maar. De Sri Lankanen zijn zo vriendelijk, ze kijken je vol aan en zeg je ze gedag dan volgt een hele brede glimlach. Velen brengen offers, veel bloemen, maar ook boeddhabeelden en zelfs eten, rijst maar ook snoep, avonds wordt alles door monniken verzameld, de bloemen en blaadjes gaan naar de wierookstokjesfabriek en het eten gaat in de grote pot voor de monniken zelf, alles door elkaar, het is voedsel, het hoeft niet lekker te zijn. Ze moeten wel een sterke maag hebben, het voedsel staat  staat lekker vol in de zon te broeien. Er worden ook lichtjes aangestoken, een schaaltje olie met een lintje om het lot goed te stemmen. Alle aardewerken schaaltjes worden veelal hergebruikt dat is goed te zien, de oudsten zijn al helemaal zwart geblakerd. Ik krijg ook een soort bakje met kaarsvet door een "mannetje " in mijn hand gefrommeld, na verloop van tijd komt hij weer naast me lopen en fluistert: a Dutch muntje please madamme", een echt zakenmannetje dus. We lopen een ronde om de Stupa, hij is slechts te fotograferen, door de licht bewolkte lucht, verderop is een kleine tempel  met een groot liggend Boedhabeeld. Buiten zitten monniken die groepjes gelovigen toespreken, een bijzonder gezicht, zoveel devotie.

We steken de straat over , moeten zelfs door de security om naar de boom der wijsheid, de Heilige boom te gaan, de boom waaronder " Boeddha" de boodschap kreeg om het Boeddhisme te verspreiden. Deze boom is net zo oud als de Sequoa's in Amerika Rondom de boom staan al allerlei stekken, ook hier weer veel biddende gelovigen en een aantal monniken waar je persoonlijk langs kunt, ze bidden voor je, je krijgt een stip op je hoofd en een touwtje om je arm , dat moet er vanzelf afvallen als je wens wordt vervuld, bij Gerda valt hij er na 200 meter al af😂 , genoeg gewandeld en gezien, onze schoenen staan er nog. Ze hebben niets aan een dames maat 42.

Het is een dag vol religie, na de lunch gaat de rit naar Trincomalee, de bevolking is daar overwegend Hindoistisch. De  Koneswaram tempel ligt hoog boven op een rots, in vroeger eeuwen stond daar ook een tempel, rond 1660, de VOC tijd is daar Fort Frederick gebouwd. We krijgen een verrassing ,we worden vanaf het restaurant waar we een drankje deden, met TukTuk,s naar boven gebracht, een kamikaze rit, naar wel leuk. De tempel is kleurrijk vooral aan de buitenkant, er staat een heel groot beeld van de Hindoe godin Shiva en veel andere beelden , vrouwen met snor , 3 gezichten of 8 armen, maar allemaal even kleurrijk. Ook is er een plek waar allemaal kleine houten kooitjes hangen, daar kan je met veel fantasie wiegjes in zien, daar komen zwangere vrouwen om te bidden voor een goede bevalling en een gezond kind.

Langzaam wandelen we terug tot waar de bus staat, langs de weg is nog een marktje met kraampjes met wat zoetwaren en toeristische meuk.

14 km verderop ligt ons hotel , het Sea View Hotel. Kleine bungalowtjes met uitzicht op de Indische Oceaan, snel onder de douche en naar het diner om half 8, wat overigens weer een heel smakelijk buffet is.

Weer een bijzondere dag, morgen hebben wij een rustdag.

We hebben hier traag internet, alleen in de lobby, dus de foto,s komen we later