Ninh Binh

Om zes uur begonnen de motoren te ronken, de boot werd wat dichter bij een andere grote klomp gemanouvreerd. Deze ochtend zou er om 6.15 uur Thai Chi zijn op het bovendek , dat ging niet het dek was te nat en glibberig, wel kon er nog gekozen worden om weer een wat grotere grot te bezoeken of  een wandeling naar een uitzichtspunt waar je de hele baai zou kunnen zien, vertrek om 7.15 maar dan was het wel jakken met het ontbijt ook omdat de bus ons om 10 uur weer op zou komen halen. Onze sportschoenen zitten nog in de bus en om de goden niet te verzoeken en uit te glijden kiezen we voor uitslapen en lekker rustig ontbijten, daarbij komt dat het weer wederom heel mistig is, het lijkt net of we zwart-wit foto,s nemen.  Lang niet iedereen is mee, deze groep is niet meer piep en maakt in al het gebodene zijn eigen keus.

De busreis gaat weer langs heel veel rijstvelden, dit gebied is beroemd om zijn vele soorten rijst, vooral de jasmijnrijst scoort hoge ogen, niet alleen bij de mens maar ook bij de muizen, deze probeert men tegen te houden met plastic omrastering zodat ze er van af glibberen anders vernielen ze de hele oogst.

Dit keer wordt er niet gelunched, er moeten kilometers gemaakt worden, onderweg stoppen we nog bij een boedhistische begraafplaats. Dan verteld dat 80% van de inwoners boedhistisch is 10% katholiek en de andere 10 uit christenen, hindoes en andere kleinere groeperingen bestaat. De meesten willen begraven worden , ze worden al na 2 dagen begraven, de familie mag niet huilen daarvoor wordt een professionele huilebalk ingehuurd. Na 3 jaar worden ze weer opgegraven 's nachts om een of 3 en de beenderen worden dan in een klein passend kistje wederom begraven, voor hoelang, geen idee. De graven zijn allemaal in zachte kleuren geverfd, meestal in de vorm van een pagode en staan schots en scheef door elkaar.

We moeten door,  dus hup de bus weer in. In Ninh Binh hebben ze een mooie toeristische atractie waar vrouwen geld mee kunnen verdienen. De dames roeien toeristen rond en niet met hun handen aan de spanen maar hun voeten en dat doen ze zeer verdienstelijk. Op het keerpunt willen ze ons nog graag wat prullaria  verkopen maar Harco de reisleider heeft gezorgd dat alle dames een goede fooi krijgen , wel allemaal gelijk anders breekt de pleuris uit. We zijn zeker een uur of anderhalf weg geweest over een brede beek en onder door een rots, was wel even heel diep bukken, het was een knap stukje vaarkunst van de dames.

Om een uur of 5 stond er weer een lekker diner klaar. Voor de avond is er niets gepland, dat betekent om half 7 in een luxe hotel, een balzaal van een kamer,en ons weer rustig voorbereiden op de volgende dag, lekker onder de douche, koffer weer herpakken enz.

De leden van de groep die achter moesten blijven in Istanboel hebben zich weer aan kunnen sluiten vanmiddag, de 2 en de z van het paspoortnummmer waren  verwisseld. Morgen 8.30 vertrekken, we gaan fietsen.